حرف های دلم

كوچه كوچه تنهايي ام را روي دستان خزان زدم قسمت ميكنم تكه ايي به درخت چنار عريان تازيان خورده از شلاق هاي سرد پاييز اندكي به ديوار فروريخته در هياهو زمان كه هماره حسرت استواري گذشته اش ميخورد قسمتي به برگ هاي خوشكيده كه رمقي به تن ندارد و مابقي را به...

تا كي به اين سو و آن سو بگريزيم و از چه رو من وحشت زده ام در پي چيستم يا كيستم چشمانم را ميگشايم من هستم و سجاده و اشك و اميد معبودم...

يا رب العالمين ادركني...